تبلیغات
پرنیان - آخرین لبخند
چهارشنبه 10 اسفند 1390

آخرین لبخند

   نوشته شده توسط: ناران مرادی    نوع مطلب :نثر ،

 

«روی زﻣﻴﻦ ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰ ﭘﺎﻳﺪار ﻧﻴﺴﺖ.زﻧﺪﮔﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺷﺮاره ای اﺳـﺖ ﻛـﻪ از اﺻـﻄﻜﺎك ﭼـﻮب ﭘﻴـﺪا‬ ‫ﺷﺪه،زﻣﺎﻧﻲ روﺷﻦ ﻣﻲ ﺷﻮد و دوﺑﺎره ﺧﺎﻣﻮش ﻣﻲ ﮔﺮدد.وﻟﻲ ﻣﺎ ﻧﻤﻴـﺪاﻧﻴﻢ از ﻛﺠـﺎ آﻣـﺪه وﺑـﻪ ﻛﺠـﺎ‬ ‫ﺧﻮاﻫﺪ رﻓﺖ. »ﺑﻮدا
...

«روی زﻣﻴﻦ ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰ ﭘﺎﻳﺪار ﻧﻴﺴﺖ.زﻧﺪﮔﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺷﺮاره ای اﺳـﺖ ﻛـﻪ از اﺻـﻄﻜﺎك ﭼـﻮب ﭘﻴـﺪا‬ ‫ﺷﺪه،زﻣﺎﻧﻲ روﺷﻦ ﻣﻲ ﺷﻮد و دوﺑﺎره ﺧﺎﻣﻮش ﻣﻲ ﮔﺮدد.وﻟﻲ ﻣﺎ ﻧﻤﻴـﺪاﻧﻴﻢ از ﻛﺠـﺎ آﻣـﺪه وﺑـﻪ ﻛﺠـﺎ‬ ‫ﺧﻮاﻫﺪ رﻓﺖ.» بودا
‫در اﻃﺎق ﺑﺎ ﺷﻜﻮﻫﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺷﻤﻊ ﻫﺎی ﻣﺘﻌﺪد و ﺧﻮﺷﺒﻮ روﺷﻦ و از ﻗﺎﻟﻴﻬﺎی ﺑﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﻔﺮوش و ﺑﺪﻧـﺔ‬ ‫دﻳﻮار از ﭘﺎرﭼﻪ ﻫﺎی اﺑﺮﻳﺸﻤﻲ ﮔﺮاﻧﺒﻬﺎ ﭘﻮﺷﻴﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد،روزﺑﻬﺎن ﺑﺮﻣﻜﻲ،آزاد ﺑﺨـﺖ ﺑﺮﻣﻜﻲ،ﮔـﺸﻮاد‬ ‫ﺑﺮﻣﻜﻲ ﺳﺮدار ﻟﺸﻜﺮ ﺧﺮاﺳﺎن و ﺑﺮزان ﺑﺮﻣﻜﻲ رﺋﻴﺲ ﺧﺮاج،دور ﻫﻢ ﺟﻤﻊ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﺗـﺎ راﺟـﻊ ﺑـﻪ‬ ‫ﭘﻴﺶ آﻣﺪﻫﺎی درﺑﺎره ﺧﻠﻴﻔﻪ ﻣﺸﻮرت ﺑﻜﻨﻨﺪ.ﻛﻼه آﻧﻬﺎ ﭘﻮﺳﺘﻲ ﺑﻠﻨـﺪ و ﺧﺮﻗـﻪ ﻫـﺎی ﺗﺮﻣـﻪ ﭘﻮﺷـﻴﺪه‬ ‫ﺑﻮدﻧﺪ.ﺟﻠﻮﺷﺎن ﺟﺎم ﻫﺎی ﺷﺮاب،ﻣﻴﻮه و ﺷﻴﺮﻳﻨﻲ در ﻇﺮف ﻫـﺎی ﮔﺮاﻧﺒﻬـﺎ ﭼﻴـﺪه ﺷـﺪه ﺑـﻮد.ﺑﻘـﺪری‬ ‫ﺣﺮﻛﺎت ،ﻟﺒﺎس و وﺿﻊ آﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺟﻮر ﻣﻲ آﻣﺪ،ﺑﻘﺪری اﻳﻦ ﻣﺠﻠﺲ ﺑﺎ ﺟﻼل و ﺷﻜﻮه ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ‬ ‫ﻣﻲ آﻣﺪ ﻳﻚ ﺗﻜﻪ از زﻧﺪﮔﻲ اﺷﺮاﻓﻲ ﭘﺎﻳﻤﺎل ﺷﺪه دوره ﺳﺎﺳﺎﻧﻴﺎن دوﺑﺎره ﺟﺎن ﮔﺮﻓﺘﻪ زﻧﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد.‬ ‫آزاد ﺑﺨﺖ ﺑﺎ ﺣﺮارت ﻣﺨﺼﻮﺻﻲ دﺳﺘﺶ را ﺗﻜﺎن ﻣﺪاد و ﻣﻴﮕﻔﺖ:‬ ‫ از ﺧﻠﻴﻔﻪ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ ﺑﺮﻣﻲ آﻳﺪ،ﻣﻦ از اول در ﺻﺪاﻗﺖ او ﺷﻚ داﺷﺘﻢ.و ﺣﺎﻻ ﻛﻪ اﺣﺘﻴﺎﺟﻲ ﺑﻤـﺎ‬‫ﻧﺪارد،ﺿﺪﻳﺖ ﺧﻮدش را آﺷﻜﺎر ﺧﻮاﻫﺪ ﻛﺮد.‬ ‫ﮔﺸﻮاد ﮔﻔﺖ: ﭼﻴﺰی ﻛﻪ ﺑﻀﺮر ﻣﺎ ﺗﻤﺎم ﺷﺪ ﻧﻔﺎﻗﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻴﻦ ﺟﻌﻔﺮ و ﭘﺪر و ﺑﺮادراﻧﺶ اﻓﺘﺎد.ﺟﻌﻔﺮ‬ ‫از روی دﻳﻮاﻧﮕﻲ ﻧﻘﺸﺔ ﻣﺎ را ﺧﺮاب ﻛﺮد.آن ﺣﻜﺎﻳﺖ ﻋﺸﻖ ﺑﺎزی او ﺑﺎ ﻋﺒﺎﺳﻪ،زﻧﻴﻜﻪ ﭼﻬﻞ ﺳﺎﻟﻪ! ﺑﻌـﺪ‬ ‫ﻫﻢ ﻫﻤﺪﺳﺖ ﺷﺪن او ﺑﺎ ﻋﺒﺪاﻟﻤﻠﻚ ﺻﺎﻟﺢ ﻛﻪ ﺑﺮ ﺿﺪ ﺧﻠﻴﻔﻪ اﻗﺪام ﻛﺮده ﺑﻮد و ﻣﺒﻠـﻎ ﮔﺰاﻓـﻲ ﻛـﻪ از‬ ‫ﺧﺰاﻧﻪ ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﻪ او داد و ﻣﭽﺶ ﺑﺎز ﺷﺪ.ﻫﻤﺔ اﻳﻦ ﻛﺎرﻫﺎی ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻫـﺎرون را ﻧـﺴﺒﺖ ﺑـﻪ‬ ‫ﺑﺮﻣﻜﻴﺎن ﺑﺪ ﮔﻤﺎن ﻛﺮد. در ﺻﻮرﺗﻴﻜﻲ ﻛﻪ اﻗﺪاﻣﺎت ﻳﺤﻴﻲ و ﻓﻀﻞ ﺳﻨﺠﻴﺪه و از روی ﻓﻜﺮ اﺳﺖ.
‫ﺑﺮزان ﮔﻔﺖ:- ﺣﺎﻻ ﻫﻢ ﻣﺪﺗﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺧﻠﻴﻔﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺟﻌﻔﺮ ﺳﺮد ﺷﺪه زرارة ﺑﻦ ﻣﺤﻤـﺪ را رﻓﻴـﻖ‬ ‫ﻛﻴﻒ و ﻣﺠﺎﻟﺲ ﺑﺰم ﺧﻮدش ﻛﺮده. و از ﻗﺮارﻳﻜﻪ ﻣﻮﺳﻲ در ﻛﺎﻏﺬ ﺧﻮدش ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد، ﻫﺎرون‬ ‫ﻳﺤﻴﻲ ﺑﻦ ﻋﺒﺪاﷲ را ﻛﻪ ﺑﺎ ﺟﻌﻔﺮ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺣﺒﺲ ﻣﻲ ﻛﻨـﺪ و ﺑـﻪ ﺟﻌﻔـﺮ دﺳـﺘﻮر ﻣـﻲ دﻫـﺪ ﻛـﻪ او را‬ ‫ﺑﻜﺸﺪ،وﻟﻲ ﺟﻌﻔﺮ او را آزاد ﻣﻲ ﻛﻨﺪ و ﻓﻀﻞ ﺑﻦ رﺑﻴﻊ اﻳﻦ ﺧﺒﺮ را ﺑﻪ ﻫﺎرون ﻧﻴﺪﻫـﺪ و ﻫﻤـﻴﻦ ﺑﻴـﺸﺘﺮ‬ ‫ﺑﺎﻋﺚ ﻛﺪورت ﺑﻴﻦ ﺧﻠﻴﻔﻪ و ﺑﺮﻣﻜﻴﺎن ﺷﺪه.‬ ‫آزاد ﺑﺨﺖ:-اﻳﻦ دﻟﻴﻞ ﻧﻤﻲ ﺷﻮد ﻛﻪ ﻫﺎرون ﻫﻤﻪ ﺑﺮﻣﻜﻴـﺎن را ﻏـﻀﺐ ﺑﻜﻨـﺪ. ﭼـﻮن از اول ﺧـﻮدش‬ ‫ﺣﺎﻣﻲ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻮد و ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﻣﻴﺎن او و ﭘﺪر و ﺑﺮادراﻧﺶ ﺧﻮب ﻧﻴﺴﺖ.‬ ‫ﺑﺮزان:-اﻳﻦ ﻳﻜﻲ از ﻋﻠﻞ آن اﺳﺖ،وﻟﻲ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﻋﻴﺴﻲ ﭘﺴﺮ ﻣﺎﻫﺎن را ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮد.ﻫﻤﻴﻦ ﻛـﻪ‬ ‫ﺑﻪ ﻛﻤﻚ ﻳﺤﻴﻲ ﺑﻪ ﺣﻜﻮﻣﺖ ﺧﺮاﺳﺎن رﺳﻴﺪ ﺑﻪ ﺧﻠﻴﻔﻪ ﺧﺒﺮ داده ﻛـﻪ ﺑﺮﻣﻜﻴـﺎن ﺑـﻪ دﻳـﻦ ﻧﻴﺎﻛﺎﻧـﺸﺎن‬ ‫ﻋﻼﻗﻪ دارﻧﺪ و ﺑﻲ دﻳﻨﻲ و ﻣﺠﻮﺳﻲ و دﻳﻦ زرﺗﺸﺘﻲ را ﺗﺸﻮﻳﻖ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ. ﺑﻪ ﻫﻤـﻴﻦ ﻣﻨﺎﺳـﺒﺖ ﻣـﺪﺗﻲ‬ ‫اﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﺎرون ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ را ﻧﺎﻇﺮ ﺑﺮ اﻋﻤﺎل و ﻛﺎرﻫﺎی ﻣﺎ ﻛﺮده اﺳـﺖ. از ﻃـﺮف دﻳﮕـﺮ ﺑـﻪ ﻣﻮﺳـﻲ‬ ‫ﻧﺴﺒﺖ ﻃﻐﻴﺎن و ﺳﺮﻛﺸﻲ داده اﻧﺪ. ﻳﻜﻲ از ﺧﻮﻳﺸﺎن ﺧﻠﻴﻔﻪ ﺑﻪ او ﻧﻮﺷﺘﻪ:»ﺑﺴﻴﺎری از ﻣﺮدم ﻣﻮﺳـﻲ را‬ ‫ﺑﻪ ﭼﺸﻢ اﻣﺎم ﺣﻘﻴﻘﻲ ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ و ﺧﻤﺲ ﻣﺎل ﺧﻮدﺷﺎن را ﺑﻪ او ﻣﻲ دﻫﻨﺪ.«و اﺑﻮرﺑﻴﻌﺔ ﺑﻪ ﻫـﺎرون‬ ‫ﻧﻮﺷﺘﻪ:»در روز ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺧﻠﻴﻔﻪ ﭼﻪ ﺟﻮاب ﻣﻲ دﻫﺪ ﻛﻪ ﻣﻤﻠﻜﺖ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن را ﺑﺪﺳﺖ ﺑﺮﻣﻜﻴﻦ ﻣﺮﺗـﺪ و‬ ‫زﻧﺪﻳﻖ ﺳﭙﺮده اﺳﺖ.«‬ ‫آزاد ﺑﺨﺖ:- ﻣﻦ اﻣﺮوز ﺻﺒﺢ ﻗﺎﺻﺪ از ﺑﺎﻣﻴﺎن داﺷﺘﻢ،ﻣﻲ ﮔﻔﺖ در ﺑﻠﺦ ﻣﺮض وﺑﺎ آﻣﺪه و اﻫﺎﻟﻲ آﻧﺠﺎ‬ ‫ﻛﻪ ﺗﺎزه ﻣﺴﻠﻤﺎن ﺑﻮدﻧﺪ ﭼﻮن ﻧﺎﺧﻮﺷﻲ را ﻏﻀﺐ ﺧﺪاوﻧﺪ ﺗﺼﻮر ﻛـﺮده اﻧـﺪ،دوﺑﺎره ﺑـﻪ دﻳـﻦ ﺑـﻮداﺋﻲ‬ ‫ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ اﻧﺪ.اﻟﺒﻨﻪ اﻳﻦ ﺧﺒﺮ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﻠﻴﻔﻪ رﺳﻴﺪ ﮔﻤﺎن ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﺑﻪ ﺗﺤﺮﻳﻚ ﺑﺮﻣﻜﻴﺎن اﺳﺖ.‬ ‫ﺑﺮزان:- ﺑﺎ اﺿﺎﻓﻪ ﻫﻴﭻ ﻣﻲ داﻧﻴﺪ ﻣﻪ ﻫﺎرون ﺑﻲ ﺟﻬﺖ از اﻧﺲ ﺑﻦ اﺑﻲ ﺷﻴﺦ ﻣﻨﺸﻲ ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﮔﺮﻓﺖ‬ ‫و ﺳﺮش را ﺑﺮﻳﺪ؟ اﻳﻦ ﻗﻀﻴﻪ را ﻓﻀﻞ ﺑﻪ ﻓﺎل ﺑﺪ ﮔﺮﻓﺘﻪ و آن را ﻣﻘﺪﻣﺔ ﻣﺒﺎرزه ﺧﻠﻴﻔﻪ ﺑﺎ ﺑﺮﻣﻜﻴﺎن ﻣﻲ‬ ‫داﻧﺪ.‬ ‫ﮔﺸﻮاد:- اﻳﻦ ﺗﻘﺼﻴﺮ ﺧﻮدﻣﺎن ﺑﻮد ﻛﻪ ﻃﺮز ﻣﻤﻠﻜﺖ داری را ﺑﻪ ﻋـﺮب ﻫـﺎ آﻣـﻮﺧﺘﻴﻢ. ﻗﺎﻋـﺪه ﺑـﺮای‬ ‫زﺑﺎﻧﺸﺎن درﺳﺖ ﻛﺮﻳﻢ،ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺑﺮای آﺋﻴﻨﺸﺎن ﺗﺮاﺷﻴﺪﻳﻢ،ﺑﺮاﻳﺸﺎن ﺷﻤﺸﻴﺮ زدﻳﻢ،ﺟﻮان ﻫﺎی ﺧﻮدﻣﺎن را‬ ‫ﺑﺮای آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻛﺸﺘﻦ دادﻳﻢ، ﻓﻜﺮ،روح،ﺻﻨﻌﺖ،ﺳﺎز،ﻋﻠﻮم و ادﺑﻴﺎت ﺧﻮدﻣﺎن را دو دﺳﺘﻲ ﺗﻘﺪﻳﻢ آن ﻫﺎ‬ ‫ﻛﺮدﻳﻢ ﺗﺎ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮاﻧﻴﻢ روح وﺣﺸﻲ و ﺳﺮﻛﺶ آﻧﻬﺎ را رام و ﻣﺘﻤﺪن ﺑﻜﻨﻴﻢ. وﻟﻲ اﻓﺴﻮس!اﺻـﻼً ﻧـﮋاد‬ ‫آﻧﻬﺎ و ﻓﻜﺮ آﻧﻬﺎ زﻣﻴﻦ ﺗﺎ آﺳﻤﺎن ﺑﺎ ﻣﺎ ﻓﺮق دارد و ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﻫﻤﻴﻨﻄﻮر ﺑﺎﺷﺪ. اﻳﻦ ﻗﻴﺎﻓﻪ ﻫـﺎی درﻧـﺪه،‬ ‫رﻧﮓ ﻫﺎی ﺳﻮﺧﺘﻪ،دﺳﺖ ﻫﺎی ﻛﻮره ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺮای ﺳﺮ ﮔﺮدﻧﻪ ﮔﻴﺮی درﺳﺖ ﺷﺪه. اﻓﻜـﺎری ﻛـﻪ ﻣﻴـﺎن‬ ‫ﺷﺎش و ﭘﺸﻜﻞ ﺷﺘﺮ ﻧﺸﻮ و ﻧﻤﻮ ﻛﺮده ﺑﻬﺘﺮ ار اﻳﻦ ﻧﻤﻲ ﺷﻮد.ﺗﻤﺎم ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﺑـﺪن آﻧﻬـﺎ ﮔـﻮاﻫﻲ ﻣـﻲ‬ ‫دﻫﺪ ﻛﻪ ﺑﺮای دزدی و ﺧﻴﺎﻧﺖ درﺳﺖ ﺷﺪه اﻳﻦ ﻋﺮﺑﻬﺎﺋﻲ ﻛﻪ ﺗﺎ دﻳﺮوز ﭘﺎ ﺑﺮﻫﻨﻪ ﺑﻪ دﻧﺒـﺎل ﺳﻮﺳـﻤﺎر‬ ‫ﻣﻲ دوﻳﺪﻧﺪ و زﻳﺮ ﺳﺎﻳﻪ ﭼﺎدر زﻧﮕﻲ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ،ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻴﺶ از اﻳﻦ ار آﻧﻬﺎ ﻣﺘﻮﻗﻊ ﺑـﻮد. و اﮔـﺮ ﻇـﺎﻫﺮاً‫ﻫﺎرون روی ﺧﻮش ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﺸﺎن ﻣﻲ داد،اﻇﻬﺎر ﻟﻄﻒ ﻣﻲ ﻛﺮد،در ﺧﻔﺎ ﻛﻴﻨﻪ ﻧـﮋاد ﻣـﺎ را در ﺳـﺮ ﻣـﻲ‬ ‫ﭘﺮوراﻧﻴﺪ و ﺗﺸﻨﻪ ﺑﻪ ﺧﻮن اﻳﺮاﻧﻴﺎن ﺑﻮد. و ﺣﺎﻻ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﻘﺼﻮد ﺧﻮدﺷﺎن رﺳﻴﺪﻧﺪ و ﻓﻜـﺮ ﻋـﺮب ﻣﺜـﻞ‬ ‫دﻣﻠﻲ ﻛﻪ ﺳﺮ ﺑﺎز ﻛﻨﺪ دﻧﻴﺎی ﻣﺘﻤﺪن را ﻣﻠﻮث ﻛﺮده واﺿﺢ اﺳﺖ اﺣﺘﻴﺎﺟﻲ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﺪارد.‬ ‫آزاد ﺑﺨﺖ:- ﺧﺎﻟﺪ،ﻳﺤﻴﻲ،ﻓﻀﻞ و ﺟﻌﻔﺮ ﻫﻤﺔ ﺟﻮاﻫﺮﻫﺎ و ﭘﻮل ﻫﺎی ﺳﺮﺷـﺎری ﻛـﻪ ﺻـﺪ ﻫـﺎ ﺳـﺎل در‬ ‫ﺑﺘﻜﺪه ﻧﻮﺑﻬﺎر ﺟﻤﻊ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻣﺜﻞ رﻳﮓ ﻧﺜﺎر اﻳﻦ ﻋﺮﺑﻬﺎی ﻣﻮﺷﺨﻮار ﻛﺮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﻫﺮ ﺷﺎﻋﺮ ﺑﻲ ﺳﺮ و ﭘﺎ‬ ‫ﺛﺮوت ﻫﺎی ﻧﮕﻔﺖ ﺑﺬل و ﺑﺨﺸﺶ ﻛﺮدﻧﺪ. و در ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺑﻐﺾ و ﻛﻴﻨﻪ و ﺣـﺴﺎدت ﻳـﻚ دﺳـﺘﻪ ﺷـﺘﺮ‬ ‫ﭼﺮان را ﺑﺮای ﺧﻮدﺷﺎن ﺧﺮﻳﺪﻧﺪ. اﺻﻼً ﻫﺎرون ﺑﻪ دم و دﺳﺘﮕﺎه،ﺑﻪ ﭘﻮل،ﺑﻪ ﻓﻜﺮ،ﺑﻪ ﺟﺎه و ﺟﻼل و ﺣﺘﻲ‬ ‫ﺑﻄﺮز زﻧﺪﮔﻲ ﻣﺎ ﺣﺴﺮت ﻣﻲ ﺑﺮد. ﻧﻪ او ﺑﻠﻜﻪ ﻫﻤﻪ ﻋﺮب ﻫﺎﺋﻲ ﻛﻪ دور ﻣﺎ ﻛﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ و ﺗﻤﻠﻘﻤﺎن را‬ ‫ﻣﻲ ﮔﻮﻳﻨﺪ،ﻫﻢ دﺷﻤﻦ ﺧﻮﻧﻲ ﻣﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻳﻚ اﺷﺎره ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺗﺎ اﻧﺘﻘﺎم ﻧﮋاد ﺧﻮدﺷﺎن را ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ.‬ ‫روزﺑﻬﺎن:- اﺷﺘﺒﺎه اﺳﺖ،ﺑﺮﻣﻚ و ﭘﺴﺮاﻧﺶ ﺑﺎ ﺧﻠﻴﻔﻪ ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ و ﺑﻪ آﺋﻴﻦ آﻧﻬﺎ ﮔﺮوﻳﺪﻧﺪ ﺗـﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻨـﺪ در‬ ‫اﻓﻜﺎر و اﻋﻤﺎل اﻧﻬﺎ ﻧﻔﻮذ ﭘﻴﺪا ﻛﻨﻨﺪ و دﻳﻦ آﻧﻬﺎ را ﺿﻌﻴﻒ ﺑﻜﻨﻨﺪ و ﺧﺮده ﺧﺮده از ﺑـﻴﻦ ﺑﺒﺮﻧـﺪ،ا ز ﻧـﻮ‬ ‫ﭘﺮﺳﺘﺸﮕﺎه ﻧﻮﺑﻬﺎر را ﺑﺴﺎزﻧﺪ و ﻣﺮدم را ﺑﻪ ﻛﻴﺶ ﺑﻮداﺋﻲ دﻋﻮت ﻛﻨﻨﺪ و ﺑﺨﻠﻴﻔﻪ ﺑﺸﻮرﻧﺪ.ﺑﺮای ﻫﻤـﻴﻦ‬ ‫ﺑﻮد ﻛﻪ آﻧﻬﺎ ﻛﻮﺷﺶ ﻛﺮدﻧﺪ ﺗﺎ اﻃﻤﻴﻨﺎن ﺧﺎﻃﺮ ﻋﺮب ﻫﺎ را ﺑﻪ دﺳﺖ ﺑﻴﺎورﻧﺪ و ﺑـﻪ ﻣﻘـﺼﻮدﺷﺎن ﻫـﻢ‬ ‫رﺳﻴﺪﻧﺪ.ﻫﻤﺔ ﺧﻠﻔﺎی ﻋﺮب ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻋﺮوﺳﻚ ﺧﻴﻤﻪ ﺷﺐ ﺑﺎزی،دﺳـﺖ ﻧـﺸﺎﻧﺪه ﺑﺮﻣﻜﻴـﺎن ﺑﻮدﻧـﺪ،و در‬ ‫ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ آﻧﻬﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﻓﺮﻣﺎﻧﺮواﺋﻲ دارﻧﺪ. اﻣﺎ اﻧﭽﻪ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻧﻈـﺎم ﻣﻤﻠﻜـﺖ اﺳـﺖ اﮔـﺮ‬ ‫ﻋﺮب ﻫﺎ ﺧﻮدﺷﺎن را از ﻧﻴﺎز ﺑﺮﻣﻜﻴﺎن ﺑﻲ ﻧﻴﺎز ﻣﻲ داﻧﻨﺪ اﺷﺘﺒﺎه ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ.ﭼﻮن ﻫﺮ دﻗﻴﻘﻪ ﻛـﻪ آﻧﻬـﺎ از‬ ‫ﻛﺎر ﻛﻨﺎره ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ ﻧﻈﺎم ﻣﻤﻠﻜﺖ از ﻫﻢ ﮔﺴﻴﺴﺘﻪ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ. و اﮔﺮ ﻛﻤﻚ ﻫﺎی ﻣﺎﻟﻲ و ﻣﻌﻨـﻮی از ﻣـﺎ‬ ‫ﺑﻪ ﻋﺮب ﻫﺎ ﺷﺪ آن ﻫﻢ ﺑﺮا ﭘﻴﺶ رﻓﺖ ﻣﻘﺼﻮد ﺧﻮدﻣﺎن ﺑﻮد.ﻋﺮب ﭼﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﻫﺪ؟ﻳﻚ ﻣﺸﺖ ﻃـﻼ‬ ‫وﻧﻘﺮه و ﻳﻚ ﺣﺮﻣﺴﺮای ﭘﺮ از زن.اﻳﻦ ﻣﻨﺘﻬﺎی آرزو و آﻣﺎل آﻧﻬﺎﺳﺖ.اﺻﻼً ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻋﺮب ﻫﻢ ﺑـﺮای‬ ‫ﻫﻤﻴﻦ ﺑﻮد،اﻳﻦ ﺑﻬﺸﺖ ﻣﻮﻋﻮد ﺑﺮاﻳﺸﺎن ﻣﻬﻴﺎ ﺷﺪ،ﭘﺲ ﻧﻘﺸﺔ ﺑﺮﻣﻜﻴﺎن ﺗﺎ ﻛﻨـﻮن ﻋﻤﻠـﻲ ﺷـﺪه،ﺣﺎﻻ ﻫـﻢ‬ ‫ﻫﻨﻮز ﻧﮕﺬﺷﺘﻪ،ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻧﺘﻴﺠﻪ زﺣﻤﺎت آﻧﻬﺎ را دﻧﺒﺎل ﺑﻜﻨﻴﻢ و آن ﻗﺘﻞ ﻋﺎم ﻋﺮب ﻫﺎ و اﺳـﺘﻘﻼل اﻳـﺮان‬ ‫اﺳﺖ.‬ ‫ﺑﺮزان:- ﻓﻀﻞ در ﻧﺎﻣﻪ اﺧﻴﺮ ﺧﻮدش ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﻮاﻇﺐ ﺧﻮدﺗﺎن ﺑﺎﺷﻴﺪ.ﺗﺎ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﻴﺪ ﺑﺎ ﻋﺮب ﻫـﺎ‬ ‫ﻛﻤﺘﺮ آﻣﻴﺰش ﺑﻜﻨﻴﺪ و آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺧﻮدﺗﺎن راه ﻧﺪﻫﻴﺪ،و ﻣﺨﺼﻮﺻﺎً ﻗﻴﺪ ﻛـﺮده ﺑـﻮد ﻛـﻪ ﻫﻤـﻪ اﻣﻴـﺪم‬ ‫ﺑﺨﺮاﺳﺎن اﺳﺖ،ﭼﻮن ﻧﻔﻮذ ﻣﺎ در آﻧﺠﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ اﺳﺖ و دور از ﻣﻘﺮ ﺧﻠﻴﻔﻪ اﻓﺘﺎده.ﻃﻮری ﺑﺎﻳﺪ ﻛـﺮد ﻣـﻪ‬ ‫ﺧﺮاﺳﺎن ﺗﺎ ﺣﺪود ﺑﻠﺦ ﺑﺨﻠﻴﻔﻪ ﺑﺸﻮرﻧﺪ و او ﻣﺴﺘﺄﺻﻞ ﺑﺸﻮد و ﻣﺠﺒﻮر ﺑﺸﻮد ﺗـﺎ ﻳﻜـﻲ از ﻣـﺎ را ﺑـﺮای‬ ‫ﺳﺮﻛﻮﺑﻲ اﻫﺎﻟﻲ ﺧﺮاﺳﺎن ﺑﻔﺮﺳﺘﺪ. آن وﻗﺖ ﻟﺸﻜﺮ ﺧﻠﻴﻔﻪ را ﺑﺮ ﺿﺪ او اﻏﻮا ﻣﻲ ﻛﻨﻴﻢ و ﻫﻤﺔ ﻋﺮب ﻫـﺎ‬ ‫را از ﺑﻴﻦ ﻣﻲ ﺑﺮﻳﻢ و ﺧﺮاﺳﺎن را ﻣﺴﺘﻘﻞ ﻣﻲ ﻛﻨﻴﻢ.ﻫﺮﮔﺎه درﻳﻦ ﻛﺎر ﻏﻔﻠـﺖ ﺑـﺸﻮد ﻫـﺴﺘﻲ ﻣـﺎ ﺑﺒـﺎد‬ ‫ﺧﻮاﻫﺪ رﻓﺖ. و ﻫﻤﺔ وﺳﺎﻳﻞ ﻣﻬﻴﺎ اﺳﺖ.وﻟﻲ ﻗﻴﺪ ﻛﺮده ﺑﻮد ﻛﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻛﺎﻏـﺬ ﻣـﻦ ﺑﺎﺷـﻴﺪ،ﭼﻮن ﻫﻨـﻮز‬ ‫وﺿﻌﻴﺖ ﻣﻌﻠﻮم ﻧﻴﺴﺖ و ﻧﻤﻲ ﺗﻮاﻧﻢ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﻗﻄﻌﻲ ﺧﻮدم را ﺑﻨﻮﻳﺴﻢ .
‫آزاد ﺑﺨﺖ ﺑﻪ ﮔﺸﻮاد ﮔﻔﺖ:- آﻳﺎ ﺷﻤﺎ اﻃﻤﻴﻨﺎن ﻛﺎﻣﻞ ﺑـﻪ ﻟـﺸﻜﺮﺗﺎن دارﻳـﺪ،و در ﻣـﻮﻗﻌﺶ اواﻣـﺮ را‬ ‫اﻧﺠﺎم ﺧﻮاﻫﻨﺪ داد؟‬ ‫ﮔﺸﻮاد:- از اﻳﻦ ﺣﻴﺚ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﻴﺪ. ﺑﻴﻚ اﺷﺎره ﺗﻤﺎم ﺳﺮان ﺳﭙﺎه ﺑﺮ ﺿﺪ ﺧﻠﻴﻔﻪ ﻣﻲ ﺷـﻮرﻧﺪ و ﻗﺘـﻞ‬ ‫ﻋﺎم ﻋﺮب ﻫﺎ در ﺧﺮاﺳﺎن ﻋﻤﻠﻲ ﻣﻲ ﺷﻮد.وﻟﻲ ﻓﻘﻂ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻓﻴﺮوز ﭼﺎﭘﺎر ﻓﻀﻞ ﻫﺴﺘﻢ.‬ ‫آزاد ﺑﺨﺖ:- در اﻳﻦ ﺻﻮرت ﭘﻴﺶ از اﻳﻨﻜﻪ ﻋﻴﺴﻲ ﭘﺴﺮ ﻣﺎﻫﺎن ﺑﺮﮔﺮدد ﺑﺎﻳﺪ اﻳﻦ ﻛﺎر را اﻧﺠﺎم داد.‬ ‫روزﺑﻬﺎن:-ﭘﻴﺶ از اﻳﻨﻜﻪ ﻫﺎرون ﺣﻜﻢ ﻗﺘﻞ ﻫﻤﺔﺑﺮﻣﻜﻴﺎن را ﺑﺪﻫﺪ!‬ ‫آزادﺑﺨﺖ:- اﮔﺮ ﺣﻜﻢ ﺧﻠﻴﻔﻪ ﭘﻴﺶ از ﻛﺎﻏﺬ ﺑﺮﺳﺪ!‬ ‫ﺑﺮزان:- ﻏﻴﺮ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ،اﺧﺒﺎر ﻣﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ دو روز ﭘﻴﺶ از ﻗﺎﺻـﺮ ﺧﻠﻴﻔـﻪ ﺑـﻪ ﺗـﻮی ﻣﻴﺮﺳـﺪ.ﭼـﻮن‬ ‫ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﭼﺎﭘﺎرﻓﭽﺎﭘﺎر ﺑﺮﻣﻜﻴﺎن اﺳﺖ.‬ ‫وﻟﻲ در اﻳﻦ ﺑﻴﻦ روزﺑﻬﺎن از ﺟﻌﺒﻪ ﻃﻼﺋﻲ ﻛﻮﭼﻜﻲ ﺣﺒﻲ ﺑﻴﺮون آورد،در دﻫـﻨﺶ ﮔﺬاﺷـﺖ و روﻳـﺶ‬ ‫ﻳﻚ ﺟﺎم ﺷﺮاب ﻧﻮﺷﻴﺪ و از ﺟﺎﻳﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ. آزاد ﺑﺨـﺖ،ﺑﺮزان و ﮔـﺸﻮاد اﮔـﺮ ﭼـﻪ ﺑـﻪ ﺣـﻀﻮر او‬ ‫ﻣﺤﺘﺎج ﺑﻮدﻧﺪ وﻟﻲ ﻋﺎدت ﺑﺎﻳﻦ ﻏﻴﺒﺖ ﻣﺮﻣﻮز و ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻲ روزﺑﻬﺎن داﺷﺘﻨﺪ و ﺟﺮﺋﺖ ﻧﻜﺮدﻧـﺪ ﻛـﻪ او را‬ ‫از رﻓﺘﻦ ﺑﺎز دارﻧﺪ .زﻳﺮا ﻛﻪ ﻣﻮﺿﻮع ﺻﺤﺒﺘﺸﺎن ﺑﻲ اﻧﺪازه ﻣﻬﻢ و وﺟﻮد روزﺑﻬـﺎن ﻛـﻪ ﺑـﻪ اﺳـﺘﻘﺎﻣﺖ‬ ‫رأی او اﻳﻤﺎن ﻛﺎﻣﻞ داﺷﺘﻨﺪ در آﻧﺠﺎ ﻻزم ﺑﻮد.روزﺑﻬﺎن ﺧﻴﻠﻲ آﻫـﺴﺘﻪ از در ﺧـﺎرج ﺷـﺪ. دم در دو‬ ‫ﻏﻼم ﺑﭽﻪ ﻣﻪ ﻓﺎﻧﻮس در دﺳﺖ داﺷﺘﻨﺪ ﺟﻠﻮ او اﻓﺘﺎدﻧﺪ.‬ ‫ﺷﻬﺮ ﺗﻮس ﺑﺎ ﻣﺴﺠﺪﻫﺎ، ﺑﺎﻏﻬﺎ و ﻛﻮﺷﻜﻬﺎﻳﺶ در ﺗﺎرﻳﻜﻲ و ﺧﺎﻣﻮﺷﻲ ﻓﺮو رﻓﺘﻪ ﺑﻮد.ﺗﻨﻬـﺎ آﻫﻨـﮓ دور‬ ‫دﺳﺖ زﻧﮓ ﺷﺘﺮ و ﺻﺪای آواز ﺧﻮاﻧﻨﺪه ای ﺧﺎﻣﻮﺷﻲ را ﻓﺎﺻـﻠﻪ ﺑـﻪ ﻓﺎﺻـﻠﻪ ﻣـﻲ ﺷﻜـﺴﺖ و ﻧـﺴﻴﻢ‬ ‫ﻣﻼﻳﻤﻲ ﻛﻪ ﻣﻴﻮزﻳﺪ ﺑﻮی ﮔﻞ اﻗﺎﻗﻴﺎ در ﻫﻮا ﭘﺮاﻛﻨﺪه ﺑﻮد.‬ ‫روزﺑﻬﺎن ﻣﺜﻞ اﻳﻨﻜﻪ در ﺣﺎل ﻃﺒﻴﻌﻲ ﻧﺒﻮد از دو ﺳﻪ ﻛﻮﭼﺔ ﺗﻨـﮓ و ﺗﺎرﻳـﻚ ﮔﺬﺷـﺖ ﭼـﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑـﻪ‬ ‫روﺷﻨﺎﺋﻲ ﻟﺮزان ﻓﺎﻧﻮس ﺧﻴﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﺪون اﻳﻨﻜﻪ ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺶ ﻧﮕﺎه ﺑﻜﻨﺪ. ﻫﻤـﻴﻦ ﻛـﻪ دم در ﺧﺎﻧـﻪ‬ ‫اش رﺳﻴﺪ ﻧﻮﻛﺮاﻧﺶ ﺗﻌﻈﻴﻢ ﻛﺮدﻧﺪ و در ﺑﺎغ ﺑﺎز ﺷﺪ.ﺻﺪای آﺑـﺸﺎر و ﻫـﻮای ﻧﻤﻨـﺎك از آن ﺑﻴـﺮون‬ ‫آﻣﺪ. زرﻳﻦ ﻛﻤﺮ ﻏﻼم ﻣﺨﺼﻮص روزﺑﻬﺎن ﺟﻠﻮ رﻓﺖ و ﺑﺪون آﻧﻜﻪ ﭼﻴﺰی ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻛﺎﻏﺬ ﺑﺴﺘﻪ ای ﺑـﻪ‬ ‫دﻳﺖ ائ داد.روزﺑﻬﺎن ﻛﺎﻏﺬ را ﮔﺮﻓﺖ و ﻣﺎﻧﻨﺪ اﻳﻨﻜﻪ ﻓﻜﺮش ﺟﺎی دﻳﮕـﺮی ﻣـﺸﻐﻮل ﺑـﻮد ﻫﻤﻴﻨﻄـﻮر‬ ‫رﻓﺖ و زرﻳﻦ ﻛﻤﺮ ﺑﺪﻧﺒﺎﻟﺶ اﻓﺘﺎد .از داﻻن ﻫﺎی ﭘﻴﭻ در ﭘﻴﭻ ﮔﺬﺷﺖ ﺟﻠﻮ در آﻫﻨﻴﻨـﻲ رﺳـﻴﺪ،زرﻳﻦ‬ ‫ﻛﻤﺮ آن را ﺑﺎز ﻛﺮد.در ﺳﻨﮕﻴﻦ آﻫﻨﻴﻦ ﻛﻪ روی ان ﻧﻘﺶ و ﻧﮕﺎرﻫﺎ و ﻛﻨـﺪه ﻛـﺎری ﻫﻨـﺪی ﺑـﻮد ﺑـﺎز‬ ‫ﺷﺪ.روزﺑﻬﺎن داﺧﻞ ﺗﺎﻻری ﺷﺪ و زرﻳﻦ ﻛﻤﺮ ﻧﻴﺰ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ او وارد ﺷﺪه در را از ﭘﺸﺖ ﺑﺴﺖ.‬ ‫اﻃﺎق ﺑﺰرﮔﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺣﻮﺿﺨﺎﻧﻪ ﭘﺪﻳﺪار ﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﭼﻨﺪ ﻗﻨﺪﻳﻞ از ﻋﺎج ﻛﻪ ﺷﻴﺸﻪ ﻫﺎی رﻧﮕـﻴﻦ داﺷـﺖ‬ ‫روﺷﻦ ﺑﻮد.ﻗﻨﺪﻳﻞ ﻫﺎی ﺑﺰرگ و ﻛﻮﭼﻚ ﺑﺎ روﺷﻨﺎﺋﻲ ﺧﻔﻪ و ﻣﺮﻣﻮز و رﻧـﮓ ﻫـﺎی ﮔﻮﻧـﺎﮔﻮن ﺣﺎﻟـﺖ‬ ‫ﺑﺎﺷﻜﻮﻫﻲ ﺑﺎﻳﻨﺠﺎ داده ﺑﻮد.ﺑﺎﻻی اﻃﺎق ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺑﺰرﮔﻲ از ﻣﻔﺮغ ﺑﻪ ﺑﻠﻨﺪی دو ﮔﺰ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺷـﺪه ﺑـﻮد‬ ‫ﻛﻪ ﺑﻮدا را ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﻧﺸﺎن ﻣﻲ داد و ﭼﺸﻢ ﻫﺎی او ﻛﻪ از ﻳﺎﻗﻮت ﺑﻮد ﺑﺎ رﻧـﮓ آﺗـﺸﻴﻦ ﻣـﻲ‬‫درﺧﺸﻴﺪ.ﺻﻮرت او ﺗﻮ دار،ﻣﺮﺗﺐ و ﺷﺒﻴﻪ ﺣﺠﺎرﻳﻬﺎی ﻫﻨﺪی ﺑﻮد ﻛﻪ ﭼﻬﺎر زاﻧﻮ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد،ﺑـﺎ ﺷـﻜﻢ‬ ‫ﺑﺰرگ ﺟﻠﻮ آﻣﺪه و دﺳﺖ ﻫﺎﻳﺶ را روی زاﻧﻮﻳﺶ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد.اﺑﺮوﻫـﺎﻳﺶ ﺑﺎرﻳـﻚ.ﺑﻴﻨـﻲ ﻛﻮﭼـﻚ و‬ ‫ﺣﺎﻟﺖ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﻳﺶ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ در ﻓﻀﺎی ﺗﻬﻲ ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد،و ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺗﻤـﺴﺨﺮ آﻣﻴﺰ،ﻟﺒﺨﻨـﺪ ﻓﻠـﺴﻔﻲ‬ ‫روی ﻟﺒﻬﺎﻳﺶ ﺧﺸﻚ ﺷﺪه ﺑﻮد.ﻣﺜﻞ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎی ﺧﻮش زﻧـﺪﮔﻴﻬﺎی ﭘﻴـﺸﻴﻦ را ﺑﻴـﺎد ﻣـﻲ‬ ‫آورد،و دو ﺷﻴﺎر ﮔﻮد دور ﻟﺒﻬﺎﻳﺶ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد.از ﺗﻤﺎم ﺻـﻮرت او ﺣﺎﻟـﺖ آراﻣﺶ،اﻃﻤﻴﻨﺎن،ﺗﻤـﺴﺨﺮ و‬ ‫ﺗﺤﻘﻴﺮ ﻫﻮﻳﺪا ﺑﻮد.ﺟﻠﻮ ان را ﭘﺮده ای از ﺗﻮر ﻧﺎزك اﺑﺮﻳﺸﻤﻲ ﻛﺸﻴﺪه ﺑﻮدﻧﺪ،و دو ﺑﺨﻮر دان دو ﻃـﺮف‬ ‫ﻣﺠﺴﻤﻪ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ از ﻣﻴﺎن آن ﺣﻠﻘﻪ ﻫﺎی آﺗﺶ ﺑﻴﺮون ﻣﻲ آﻣﺪ و دود ﻣﻌﻄـﺮی در ﻫـﻮا‬ ‫ﭘﺮاﻛﻨﺪه ﻣﻲ ﻛﺮد.‬ ‫دور ﺑﺪﻧﺔ دﻳﻮار ﺗﺼﻮﻳﺮ ﺑﻮدا،ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻫﺎ،ﺧﺎدﻣﺎن و ﭘﺮده ﻫﺎی ﻧﻘﺎﺷﻲ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ»زﻧﺪﮔﻲ ﺑﻮدا« ﻣﻼﻗـﺎت‬ ‫ﺑﻮدا ﺑﺎ ﮔﻮﭘﺎ ﻧﺎﻣﺰدش،ﻣﻼﻗﺎت او ﺑﺎ ﮔﺪا،ﺑﺎ ﻣﺮﺗﺎض و ﺑﺎ ﻣﺮده و ﻏﻴﺮه ﻛﺸﻴﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد.و ﭘـﺎﻳﻴﻦ دﻳـﻮار‬ ‫ﺳﺮخ ﺟﮕﺮﻛﻲ ﺑﺮﻧﮓ ﻟﺜﻪ دﻧﺪان ﺑﻮد.از ﻣﻴﺎن اﻳﻦ ﻣﺤﻮﻃﻪ ﭼﺸﻤﺔ ﻛـﻮﭼﻜﻲ ﻣـﻲ ﺟﻮﺷـﻴﺪ و در ﺟـﻮی‬ ‫ﭘﻬﻨﻲ ﺑﺸﻜﻞ آب ﻧﻤﺎ ﻛﻪ از ﺳﻨﮓ رﻧﮕﻴﻦ ﺗﺮاﺷﻴﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد آب ﻣﻮج ﻣﻴﺰد و ﻣﻲ ﮔﺬﺷﺖ.ﻛﻨﺎر ﺟﻮی‬ ‫ﺟﻠﻮ ﭼﺸﻤﻪ ﻳﻚ دﺷﻚ ﺑﺰرگ از ﭘﺮ ﻗﻮ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ﻛﻪ روﻳﺶ ﺑﺎﻟﺶ ﻫﺎی ﻛﻮﭼـﻚ رﻧـﮓ ﺑـﻪ رﻧـﮓ‬ ‫ﻗﻼب دوزی و از ﭘﺎرﭼﻪ ﻫﺎی اﺑﺮﻳﺸﻤﻲ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد.‬ ‫روزﺑﻬﺎن ﻫﻤﻴﻨﻜﻪ وارد ﺷﺪ رﻓﺖ روی دﺷﻚ ﭼﻬﺎر زاﻧﻮ ﻧﺸﺴﺖ و ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺑﻮدا ﺧﻴـﺮه ﻧﮕـﺎه ﻣـﻲ‬ ‫ﻛﺮد.ﻣﺜﻞ اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ اﻓﻜﺎر ﺧﻮدش را ﺟﻤﻊ ﺑﻜﻨـﺪ.ﮔﻠـﻮی او ﺧـﺸﻚ و ﻣـﺰة ﺻـﻤﻎ ﻛـﺎج در‬ ‫دﻫﻨﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد.اﻓﻜﺎرش ﻣﻐﺸﻮش و اﺣﺴﺎس ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻲ در او ﭘﻴﺪا ﺷﺪ،ﺑﻪ ﻃـﻮری ﻛـﻪ از‬ ‫ﺷﻴﺎر ﻃﻮﻳﻠﻲ ﻛﻪ ﻛﻨﺎر ﻟﺐ ﻫﺎی او اﻧﺪاﺧﺖ دﻳﺪه ﻣﻲ ﺷﺪ.در اﻳﻦ ﺑﻴﻦ دﺧﺘﺮ ﺑﭽـﻪ ﺳـﺎل ﺧﻮﺷـﮕﻠﻲ ﺑـﺎ‬ ‫ﻟﺒﺎس ﺑﻠﻨﺪ ﺳﻔﻴﺪ،ﭼﺸﻤﻬﺎی درﺷﺖ،ﻣﻮﻫﺎی ﻣﺸﻜﻲ ﻛﻪ ﻳﻪ ﺳﺮش ﭼﺴﺒﺎﻧﻴﺪه ﺑﻮد ﺑﺎ ﺑـﺎزوی ﻟﺨﺖ،ﺑﻠﻨـﺪ‬ ‫ﺑﺎﻻوﮔﻮﺷﻮاره ﺣﻠﻘﻪ ای ﺑﺰرگ ﺑﻪ ﮔﻮﺷـﺶ ﺑـﺎ ﻛﻔـﺸﻬﺎی ﻧـﺮم و ﭘﺎﻫـﺎی ﻛـﻮﭼﻜﺶ ﻣﺎﻧﻨـﺪ ﺳـﺎﻳﻪ ﻳـﺎ‬ ‫ﭘﺮی،ﻛﻮزه ﺷﺮاﺑﻲ را ﻛﻪ در دﺳﺖ داﺷﺖ آوردﻛﻨﺎر دﺷﻚ ﮔﺬاﺷﺖ و ﻧﺸـﺴﺖ.ﺑﻌـﺪ ﺟـﺎﻣﻲ ﺷـﺮاب‬ ‫رﻳﺨﺖ و ﺑﻪ دﺳﺖ روزﺑﻬﺎن داد.زرﻳﻦ ﻛﻤﺮ رﻓﺖ و ﭘﺮدة ﺷـﻔﺎف را از ﺟﻠـﻮی ﻣﺠـﺴﻤﻪ ﺑـﻮدا ﭘـﺲ‬ ‫زد،ﺑﻌﺪ ﺳﺎز ﻇﺮﻳﻔﻲ ﻛﻪ ﺷﺒﻴﻪ ﺳﻪ ﺗﺎر ﺑﻮد آورد و ﭘﺎﻳﻴﻦ دﺷﻚ ﻧﺸﺴﺖ.‬ ‫ﮔﻠﭽﻬﺮ و زرﻳﻦ ﻛﻤﺮ ﻫﺮ دو اﺻﻞ ﺳﻐﺪ و ﻣﺎﻧﻨﺪ دو ﻣﻮﺟﻮدی ﺑﻮدﻧﻨﺪ ﻛﻪ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ از ﻣﻴـﺎن اﺑـﺮ و‬ ‫دود درآﻣﺪه ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﺟﻠﻮ روﺷﻨﺎﺋﻲ ﺧﻔﻪ ﻗﻨﺪﻳﻞ ﻧﺎ وﺿﻊ ﻣﺮﻣﻮز اﻳﻦ ﺳﺮداﺑﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ اﻓـﺴﻮن ﻣﺎﻧﻨـﺪ ﺑـﻪ‬ ‫ﻧﻈﺮ ﻣﻲ اﻣﺪﻧﺪ.ﺻﻮرت اﻧﻬﺎ ﺧﻮﺷﮕﻞ،ﻇﺮﻳﻒ و ﻣﺆدب ﺑﻮد.ﻇﺎﻫﺮاً آرام،ﺑﺪون ﻓﻜﺮ و اﺣـﺴﺎﺳﺎت و ﺑـﻲ‬ ‫ﺳﺮ و ﺻﺪا ﺑﻮدﻧﺪ.ﻣﺎﻧﻨﺪ دو ﻓﺮﺷﺘﻪ،ﻣﺜﻞ آن ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻫﺎﺋﻲ ﻛﻪ روی دﻳﻮارﻛﺸﻴﺪه ﺑﻮدﻧﺪ.‬ ‫زرﻳﻦ ﻛﻤﺮ ﺷﺮوع ﻛﺮد ﺑﻪ ﺳﺎز زدن،ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮔﺬرﻧﺪه ای روی ﻟﺒﻬﺎی ﻧﻴﻤﻪ ﺑـﺎزش ﻣـﻮج ﻣـﻲ زد،ﻣﺜـﻞ‬ ‫اﻳﻨﻜﻪ ﻳﺎدﮔﺎرﻫﺎی دور و ﺧﻮﺷﻲ ﺟﻠﻮش ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺘﻪ ﺑـﻮد.اﻳـﻦ ﻳـﻚ اﻫﻨـﮓ ﺳـﻐﺪی ﺑـﻮد ﻛـﻪ اﺑﺘـﺪا‬ ‫آﻫﺴﺘﻪ،ﻣﻼﻳﻢ و ﺑﺮﻳﺪه ﺑﺮﻳﺪه ﺑـﻮد و ﻛـﻢ ﻛـﻢ ﺑﻠﻨﺪ،ﺗﻨـﺪ و ﻣﻬـﻴﺞ ﻣﻴـﺸﺪ و ﻳﻜﻤﺮﺗﺒـﻪ ﻓـﺮوﻛﺶ ﻣـﻲ‫ﻛﺮد.ﻧﻮاﺋﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺖ ﻫﺎی اﺻﻠﻲ آﻧﺮا دﺳﺘﭽﻴﻦ ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ وﺑﺮای ﮔﻮﺷـﻬﺎی ﻣﻌﻤـﻮﻟﻲ ﻣﻌﻨـﻲ‬ ‫ﺧﺎرﺟﻲ ﻧﺪاﺷﺖ.وﻟﻲ ﻫﺮ زﺧﻤﻪ ای ﻛﻪ ﺑﻪ ﺗﺎرﻫﺎی ﺳﺎزﻣﻴﺰد ﺑﺮای روزﺑﻬﺎن ﭘﺮ از اﺣﺴﺎﺳﺎت و ﻧﻜـﺎت‬ ‫ﻣﻮ ﺷﻜﺎف ﺑﻮد.ﻣﺜﻞ اﻳﻨﻜﻪ ﭘﺮده و ﻣﻘﺎم ﻣﻔﺼﻠﻲ را در اﻳﻦ ﻧﻐﻤﻪ ﺗﺎ اﻧﺪازه ای ﻛﻪ ﻣﻤﻜﻦ ﺑـﻮد ﻣﺨﺘـﺼﺮ‬ ‫ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ،و ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﻧﻘﺎط اﺻﻠﻲ آن ﻳﻚ اﺷﺎره ﻣﻲ ﺷـﺪ و ﺷـﻨﻮﻧﺪه ﺑـﺎﻗﻲ آن را در ﻓﻜـﺮ ﺧـﻮدش‬ ‫ﺗﻜﻤﻴﻞ ﻣﻲ ﻧﻤﻮد.در ﺻﻮرﺗﻲ ﻛﻪ ﮔﻠﭽﻬﺮ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻫﻢ ﺟﺎم ﻫﺎی ﺷﺮاب را از ﻛﻮزه ﭘﺮ ﻣﻲ ﻛﺮد و ﺑـﻪ‬ ‫دﺳﺖ روزﺑﻬﺎن ﻣﻲ دادﻛﻪ ﺑﻪ ﻳﻚ ﺟﺮﻋﻪ ﻣﻲ ﻧﻮﺷﻴﺪ.آﻫﻨﮓ ﺳﺎز ﭘﻴﺶ از ﭘﻴﺶ ﻣﻼﻳﻢ و ﻣﺮﻣﻮز ﺷـﺪه‬ ‫ﺑﻮد. ﻣﺜﻞ اﻳﻦ ﻛﻪ اﻳﻦ آﻫﻨﮓ ﺑﺮای ﮔﻮﺷﻬﺎی ﻏﻴﺮ ﻣﺎدی،ﺑﺮای ﮔﻮش ﻫﺎی آﺳﻤﺎﻧﻲ درﺳﺖ ﺷﺪه ﺑﻮد.‬ ‫ﻧﮕﺎه روزﺑﻬﺎن ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺑـﻮدا ﺧﻴـﺮه ﺷـﺪه ﺑـﻮد و ﮔـﺎﻫﻲ ﺑـﺮ ﻣـﻲ ﮔـﺸﺖ و ﺑـﻪ اﻣـﻮاج آب ﻣـﻲ‬ ‫ﻧﮕﺮﻳﺴﺖ.ﻧﻘﺶ ﻫﺎی روی دﻳﻮار ﺑﻪ ﻧﻈﺮش ﻫﻤﻪ ﺟﺎن ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ،ﭼﻮن اﻳﻦ آﻫﻨـﮓ ﺑـﻪ آﻧﻬـﺎ روح‬ ‫ﻣﺨﺼﻮص دﻣﻴﺪه ﺑﻮد.ﻟﺮزش ﺗﺎرﻫﺎی ﺳﺎز در ﻫﻮا ﻣﻲ ﭘﻴﭽﻴﺪ ﻣﺜﻞ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﻤﺎم ذرات ﻫـﻮا ار ان‬ ‫ﻣﺘﺄﺛﺮ ﻣﻲ ﺷﺪ و ﺣﺘﻲ آب ﭼﺸﻤﻪ و ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺑﻮدا و ﻧﻘﺸﻬﺎﺋﻲ ﻛﻪ روی دﻳﻮار ﻛـﺸﻴﺪه ﺷـﺪه ﺑـﻮد ﺑـﻪ‬ ‫آﻫﻨﮓ ﺳﺎز ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﻲ زدﻧﺪ.‬ ‫آﻫﻨﮓ دور و آﺳﻤﺎﻧﺐ ﺳﺎز ﻫﻤﻪ ذرات وﺟﻮد روزﺑﻬﺎن را ﺑﺎ اﻣﻮاج آب آﻏﺸﺘﻪ و ﻣﻤﺰوج ﻣﻲ ﻛﺮد و‬ ‫ﻳﻜﻲ ﻣﻲ ﮔﺮداﻧﻴﺪ.ﻣﺜﻞ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ در اﻳﻦ دﻗﻴﻘﻪ ﻫﺎزﻧﺪﮔﻲ او ﺑﺎ اﻳﻦ اﻣﻮاج ﺟﻮر و اﺧﺖ ﺷﺪه ﺑﻮد.ﻳﻚ‬ ‫زﻧﺪﮔﻲ ﺗﺎزه و اﺳﺮار آﻣﻴﺰ در ﺧﻮدش ﺣﺲ ﻣﻲ ﻧﻤﻮد و اﺳﺮار ﺧﻠﻘﺖ را ﻣﻲ ﺳﻨﺠﻴﺪ و ﺑﻪ اﻣـﻮاج آب‬ ‫ﻧﮕﺎه ﻣﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺑﻪ آﻫﻨﮓ ﺳﺎز ﭘﻴﭻ و ﺧﻢ ﻣﻲ ﺧﻮرد و روی ﺳﻄﺢ آب ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﻣﻲ ﮔﺮدﻳـﺪ.در اﻳـﻦ‬ ‫ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻪ ﻗﺪری در اﻓﻜﺎر ﺧﻮدش آﻏﺸﺘﻪ ﺑﻮد ﻣﺜﻞ اﻳﻨﻜﻪ در ﺑﺮزخ ﻣﺎ ﺑﻴﻦ ﻋﺪم و وﺟﻮد واﻗﻊ ﺷـﺪه‬ ‫و ﻫﻤﺎن دم را زﻧﺪﮔﻲ ﻣﻲ ﻛﺮد.ﺑﻲ آﻧﻜﻪ ﺑﮕﺬﺷﺘﻪ،آﻳﻨﺪه و زﻣﺎن و ﻣﻜﺎن ﺧﻮدش آﮔﺎه ﺑﺎﺷﺪ.ﻳﻚ ﻧـﻮع‬ ‫ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻠﺴﻪ و از ﺧﻮد ﺑﻴﺨﻮد ﺷﺪن ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰ ﺣﺘﻲ زﻧﺪﮔﻲ و ﻣﺮگ ﺧـﻮدش ﻫـﻢ وﻗﻌـﻲ‬ ‫ﻧﻤﻲ ﮔﺬاﺷﺖ.‬ ‫ﮔﻠﭽﻬﺮ ﻫﻤﻴﻨﻄﻮر ﻛﻪ ﺑﻪ او ﺷﺮاب ﻣﻲ داد،ﻣﻮاﻇﺐ ﺣﺮﻛﺎﺗﺶ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﻛﻲ ﺑﻌﺎدت ﻫـﺮ ﺷـﺐ او را‬ ‫ﻛﺎﻓﻲ اﺳﺖ و آﻧﻬﺎ را ﻣﺮﺧﺺ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ.وﻟﻲ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ دﻳﺪ ﻛﻪ روزﺑﻬﺎن ﺑﻴﺶ از ﻫﺮ ﺷﺐ ﻣﻲ ﻧﻮﺷـﺪ،و‬ ‫او ﺑﺎ دﻟﺮﺑﺎﺋﻲ ﻣﺨﺼﻮﺻﻲ ﺟﺎم ﻫﺎی ﺷﺮاب را ﭘﻲ ذر ﭘﻲ ﺑﻪ دﺳﺖ رﺋﺰﺑﻬﺎن ﻣﻲ داد و ﺧﻮدش را ﺑﻪ او‬ ‫ﻣﻲ ﭼﺴﺒﺎﻧﻴﺪ.ﻧﺎﮔﻬﺎن در اﻳﻦ ﺑﻴﻦ ﺑﻨﺪ روی ﺷﺎﻧﻪ ﮔﻠﭽﻬﺮ ﭘﺎره ﺷﺪ.ﻟﺒﺎﺳـﺶ ﭘـﺎﻳﻴﻦ اﻓﺘﺎد،ﺳـﻴﻨﻪ و ﻳـﻚ‬ ‫ﭘﺴﺘﺎﻧﺶ ﺑﻴﺮون آﻣﺪ.اﮔﺮ ﭼﻪ ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻲ آﻣﺪ ﻛﻪ روزﺑﻬﺎن ﻣﺘﻮﺟﻪ او ﻧﻴـﺴﺖ وﻟـﻲ ﻋـﻮض اﻳﻨﻜـﻪ اﻳـﻦ‬ ‫دﻏﻌﻪ ﺟﺎم ﺷﺮاب را از او ﺑﮕﻴﺮد دﺳﺖ اﻧﺪاﺧﺖ و ﻛﻤﺮ ﮔﻠﭽﻬﺮ را ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ ﺳﻮی ﺧﻮدش ﻛﺸﺎﻧﻴﺪ‬ ‫و ﻟﺒﻬﺎﻳﺶ را ﻧﺰدﻳﻚ ﻟﺒﻬﺎی او ﺑﺮد.وﻟﻲ دوﺑﺎره ﻣﺜﻞ اﻳﻨﻜﻪ ﻛﻮﺷﺶ ﻓﻮق اﻟﻌﺎده ای ﻛﺮده ﺑﺎﺷﺪ ﮔﻠﭽﻬﺮ‬ ‫را ﻋﻘﺐ زد،ﺟﺎم ﺷﺮاب را ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ دﺳﺖ ﮔﻠﭽﻬﺮ و زرﻳﻦ ﻛﻤﺮ را ﻣﺮﺧﺺ ﻛﺮد..ﻫﻤﻴﻦ ﻛﻪ را ﭼﺎﭘﻴﺪﻧﺪ و ﺳﻪ در آﻫﻨﻴﻦ و ﻳﻚ در ﻧﻘﺮه ای آﻧﺠﺎ را ﺑﺮدﻧﺪ.ﺑﺮﻣﻜﻴﺎن ﺻﻮرت ﻇﺎﻫﺮ ﺑﻪ‬ ‫اﺳﻼم ﮔﺮوﻳﺪﻧﺪ وﻟﻲ در ﺑﺎﻃﻦ ﻋﻼﻗﻪ ﺑﻪ ﻛﻴﺶ ﻗﺪﻳﻢ ﺧﻮد داﺷﺘﻨﺪ.در زﻣﺎن اﻗﺘﺪار ﺧﻮدﺷـﺎن دوﺑـﺎره‬ ‫ﻣﻌﺒﺪ ﺑﻮداﺋﻲ را ﻣﺮﻣﺖ ﻛﺮدﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﻌﺪ ﺑﻪ اﺳﻢ آﺗﺸﻜﺪه ﻣﻌﺮوف ﺷﺪ.اﮔﺮ ﭼﻪ ﺑﺮﻣﻜﻴﺎن ﻇﺎﻫﺮاً ﺑﺎ ﻋﺮب‬ ‫ﻫﺎ ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ. وﻟﻲ در ﺧﻔﺎ ﺑﺮ ﺿﺪ ﺧﻠﻔﺎی ﻋﺮب ﻛﻨﻜﺎش ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﻮﻗﻊ ﻣـﺴﺎﻋﺪ ﺑﻮدﻧـﺪ ﺗـﺎ‬ ‫اﻳﺮان را دوﺑﺎره از ﭼﻨﮓ ﻋﺮب ﻫﺎ ﺑﻴﺮون ﺑﻴﺎورﻧﺪ،و ﻛﻢ ﻛﻢ ﺑـﻪ ﻗـﺪری ﻧﻔـﻮذ ﭘﻴـﺪا ﻛﺮدﻧﺪﻛـﻪ ﻫﻤـﻪ‬ ‫ﻛﺎرﻫﺎی ﻋﻤﺪه ﻟﺸﻜﺮی و ﻛﺸﻮری ﺑﻪ دﺳﺖ آﻧﻬﺎ اداره ﻣﻲ ﺷﺪ. ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻫﺎرون ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺑﺎر ﻛﺎرﻫـﺎی‬ ‫ﻣﻬﻢ ﻳﻪ روزﺑﻬﺎن ﺗﻜﻠﻴﻒ ﻛﺮد وﻟﻲ او ﺷﺎﻧﻪ ﺧﺎﻟﻲ ﻛﺮد.ﺗﻤﺎم روز را ﻣﺸﻐﻮل ﻛﺎر و اﻗﺪام ﺑـﻮد،وﻟﻲ ﻫـﺮ‬ ‫ﺷﺐ ﺳﺮ ﺳﺎﻋﺖ ﻣﻌﻴﻦ ﻧﺰدﻳﻚ ﻧﺼﻔﻪ ﺷﺐ ،ﻫﻤﻪ ﻛﺎرﻫﺎی روزاﻧﻪ و ﻣﻼﻗﺎت ﻫـﺎی ﻃـﻮﻻﻧﻲ و ﺧـﺴﺘﻪ‬ ‫ﻛﻨﻨﺪه ای ﻛﻪ از او ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ ﺗﺮك ﻣﻲ ﻧﻤﻮد و ﺑﻪ ﻛﻮﺷﻚ زﻳﺮ زﻣﻴﻨﻲ ﺧﻮدش ﻣﻲ رﻓﺖ.وﻟﻲ ﺻـﺒﺢ‬ ‫ﻛﻪ از آﻧﺠﺎ ﺑﻴﺮون ﻣﻲ آﻣﺪ،زﻧﺪﮔﻲ ﭘﺮ آﺷﻮب و ﭘﺮ ﻣﺸﻐﻠﻪ و ﻛﺎرﻫﺎی ﭘﺮ زﺣﻤﺘﻲ را در ﻋﻬﺪه داﺷﺖ.‬ ‫ﭼﻪ او ﻃﺮف اﻃﻤﻴﻨﺎن ﻳﺤﻴﻲ و ﻓﻀﻞ و ﻣﻮﺳﻲ و ﻣﺤﻤـﺪ ﺑﺮﻣﻜـﻲ ﺑـﻮد و اﺟـﺮای ﻧﻘـﺸﻪ آﻧﻬـﺎ را ﻛـﻪ‬ ‫اﺳﺘﻘﻼل ﺧﺮاﺳﺎن ﺗﺎ ﺑﻠﺦ و ﺑﺎﻣﻴﺎن و ﺗﺎ ﻧﺰدﻳﻚ ﻋﺮاق ﺑﻮد ﺑﻪ ﻋﻬﺪه ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺗﺎ ﻋﻤﻠﻲ ﺑﻜﻨﺪ.روزﺑﻬـﺎن‬ ‫ﻛـــﺎردان و داﻧـــﺸﻤﻨﺪ ﺑـــﻮد و ﭘﻴﻮﺳـــﺘﻪ ﺑـــﺎ ﻋﻠﻤـــﺎء و ﻓﻘﻬـــﺎ و ﺷـــﻌﺮا و داﻧـــﺸﻤﻨﺪان‬ ‫ﺑﺮﻫﻤﺎﺋﻲ،ﺑﻮداﺋﻲ،زرﺗﺸﺘﻲ،ﻣﺎﻧﻮی،ﻣﺰدﻛﻲ،ﻋﻴﺴﻮی،اﻃﺒﺎﺋﻲ ﻛﻪ از ﮔﻨﺪﻳﺸﺎﭘﻮر ﻣﻲ آﻣﺪﻧﺪ ﻣﺠﺎﻟﺲ ﻣﺒﺎﺣﺜﻪ‬ ‫داﺷﺖ.ﺋﻠﻲ ﺷﺒﻬﺎ ﺑﻌﺪ از آﻧﻜﻪ ﺣﺐ ﻣﺨﺼﻮﺻﻲ را ﻛﻪ ﻧﮕﻬﺒﺎن ﻣﻌﺒﺪ»ﻧﻮوه ﺳﻨﻐﺎ راﻣـﻪ«ﺑـﺮاﻳﺶ از ﺑﻠـﺦ‬ ‫ﻣﻲ ﻓﺮﺳﺘﺎد ﻣﻲ ﺧﻮرد،ﺣﺎﻟﺘﺶ ﻋﻮض ﻣﻲ ﺷﺪ و اﺣﺘﻴﺎج ﺑـﻪ ﻛﻮﺷـﻚ زﻳـﺮ زﻣﻴﻨـﻲ ﺧـﻮدش داﺷـﺖ.‬ ‫ﺑﻄﻮرﻳﻜﻪ زﻧﺪﮔﻲ او دو ﺣﺎﻟﺖ ﻣﺘﻀﺎد و ﻣﺘﻔﺎوت ﭘﻴﺪا ﻣﻲ ﻛﺮد.روزﻫـﺎ ﭘـﺮ از ﻛـﺎر و ﺟـﺪﻳﺖ،و ﺷـﺒﻬﺎ‬ ‫آﺳﺎﻳﺶ و اﺳﺘﺮاﺣﺖ و آن ﻫﻢ ﺑﻪ ﻃﺮز ﻣﺨﺼﻮﺻﻲ در ﻛﻮﺷﻚ ﺧﺎﻣﻮﺷﻲ ﺧﻮدش ﭘﻨﺎه ﻣﻲ ﺑـﺮد.واﻳـﻦ‬ ‫اﺳﻢ را روی آن ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﭼﻮﻧﻜﻪ در آﻧﺠﺎ ﺣﺮف زدن ﻣﻤﻨﻮع ﺑﻮد.
‫وﻗﺘﻴﻜﻪ ﺷﺒﻬﺎ ﺳﺮ ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺖ ﻣﻌﻴﻦ ﻳﻚ ﺷﺨﺺ ﺛﺎﻧﻮی ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﺎﻳﻪ ﻳﺎ ﻳﻚ روح دﻳﮕﺮ ﺑﻪ او ﺣﻠﻮل ﻣﻲ‬ ‫ﻛﺮد،در اﻓﻜﺎر ﻓﻠﺴﻔﻲ ﺧﻮدش ﻏﻮﻃﻪ ور ﻣﻲ ﺷﺪ.اﻣﺎ روزﺑﻬـﺎن ﺑﻴـﺸﺘﺮ از ﻟﺤـﺎظ ذوﻗـﻲ و ﻫﻨﺮﻣﻨـﺪی‬ ‫ﻣﺘﻤﺎﻳﻞ ﺑﻪ دﻳﻦ ﺑﻮداﺋﻲ ﺑﻮد،و ﺣﺘﻲ از ﺧﻮدش در اﺻﻮل دﻳﻦ ﺑﻮدا دﺧﻞ ﺗﺼﺮف ﻛﺮده ﺑﻮد و رﻧـﮓ و‬ ‫ﺑﻮی اﻳﺮاﻧﻲ ﺑﻪ آن داده ﺑﻮد.ﻳﻌﻨﻲ از رﻳﺎﺿﺖ و ﺧﺸﻜﻲ ﻣﺬﻫﺒﻲ ﺑﻮدا ﻛﺎﺳﺘﻪ ﺑﻮد.ﻣﺜﻼً در آن ﺷﺮاب را‬ ‫ﺟﺎﻳﺰ ﻣﻲ داﻧﺴﺖ و در ﻣﻮﺿﻮع ﮔﺬﺷﺖ و ﭘﺮﻫﻴﺰ ﻋﻘﻴﺪه ﻣﺨﺼﻮﺻﻲ را اﺗﺨﺎذ ﻛﺮده ﺑﻮد.زﻳﺮا ﭘﺮﻫﻴـﺰ و‬ ‫رﻳﺎﺿﺖ را از ﻣﺤﺮوم ﻣﺎﻧﺪن از ﻟﺬت ﻧﻤﻲ داﻧﺴﺖ وﻟﻲ ﺑﺮ ﻋﻜﺲ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺎ داﺷﺘﻦ ﻫﻤﻪ وﺳﺎﻳﻞ‬ ‫از ﻛﻴﻒ و ﺗﻔﺮﻳﺢ ﭘﺮﻫﻴﺰ و ﺧﻮدداری ﺑﻜﻨﺪ.از اﻳﻦ ﺟﻬﺖ در ﻛﻮﺷﻚ ﺧﺎﻣﻮﺷﻲ ﺧﻮدش ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ وﺳﺎﻳﻞ‬ ‫ﺧﻮﺷﻲ را آﻣﺎده ﻛﺮده ﺑﻮد.ﺻﻮرﺗﻬﺎی زﻳﺒﺎ،ﺑﺎده ﻫﺎی ﮔﻮارا،ﺳﺎزﻫﺎی ﺧﻮب،ﺗﺮﻛﻴﺒﻬـﺎی ﻛﺎﻣـﻞ ﻇﺮاﻓـﺖ،‬ ‫ﺗﻨﺎﺳﺐ و ﺟﻮاﻧﻲ ﻛﻪ در ﻧﺎﻟﻪ ﺳﺎز،ﻧﺸﺌﺔ ﺷﺮاب و ﺑﻮی ﻋﻄﺮ،دﻧﻴـﺎی ﺣﻘﻴﻘـﻲ و اﻓﻜـﺎر روزﻟﻨـﻪ ﺧـﻮد را‬ ‫ﻓﺮاﻣﻮش ﻣﻲ ﻛﺮد و در ﻳﻚ رﺷﺘﻪ ﺧﻮاﺑﻬﺎ و روﻳﺎﻫﺎی ﻓﻠﺴﻔﻲ ﻓﺮو ﻣﻲ رﻓﺖ. اﻳﻦ را رﻳﺎﺿﺖ و ﭘﺮﻫﻴﺰ‬ ‫ﺣﻘﻴﻘﻲ ﻣﻲ ﭘﻨﺪاﺷﺖ،و ﺑﺎﻳﻦ وﺳﻴﻠﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﻣﻴﻞ و ﺧﻮاﻫﺶ را در ﺧﻮدش ﺑﻜﺸﺪ و ﻣﻌﺪوم ﻛﻨﺪ و‬ ‫از ﻫﻤﻪ اﺣﺘﻴﺎﺟﺎت و ﻟﺬات دﻧﻴﺎ ﭼﺸﻢ ﺑﭙﻮﺷﺪ.ﺗﺎ ﺑﺪرﺟﻪ ﺳﻌﺎدت ﺑﻮدا ﺑﺮﺳﺪ.اﻳﻦ ﻛﻠﻴﺪ ﺧﻮﺷـﺒﺨﺘﻲ ﻛـﻪ‬ ‫ﻣﺮدم ﻣﻌﻤﻮﻟﻲ از آن ﺑﻲ ﺧﺒﺮ ﺑﻮدﻧﺪ!وﻟـﻲ ﭼﻴﺰﻳﻜـﻪ در ﻣـﺬﻫﺐ ﺑـﻮدا ﺑـﺮاﻳﺶ ﻛـﺸﺶ و ﮔﻴﺮﻧـﺪﮔﻲ‬ ‫داﺷﺖ،ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺧﻮد ﺑﻮدا ﺑﺨـﺼﻮص ﻟﺒﺨﻨـﺪ ﺳـﺨﺖ،ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺗﻤـﺴﺨﺮ آﻣﻴـﺰ ﺗـﻮ دار و ﻧـﺎ ﮔﻔﺘﻨـﻲ او‬ ‫ﺑﻮد،ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ اﻣﻮاج ﺗﺎرﻫﺎی ﺳﺎز،ﻣﺘﻨﻨﺪ ﻣﻮج آب،اﻳﻦ آب درﺧـﺸﺎﻧﻲ ﻛـﻪ ﭘﺮﺗـﻮ ﺷﻴـﺸﻪ ﻫـﺎی رﻧﮕـﻴﻦ‬ ‫ﻗﻨﺪﻳﻠﻬﺎ در آن ﻣﻨﻌﻜﺲ ﺷﺪه ﺑﻮد و در آﺑﻨﻤﺎ ﻣﻴﺎن ﻛﻮﺷﻚ روی ﻫﻢ ﻣﻴﻠﻐﺰﻳﺪ و رد ﻣﻲ ﺷـﺪ.ﻓﻠـﺴﻔﻪ‬ ‫روزﺑﻬﺎن ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً از ﻫﻤﻴﻦ اﻣﻮاج آب و ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﻮدا ﺑﺎو اﻟﻬﺎم ﺷﺪه ﺑﻮد ﭼـﻮن در ﻫﻤـﻪ ﻫـﺴﺘﻲ ﻫـﺎ ،در‬ ‫ﻫﻤﻪ ﺷﻜﻠﻬﺎ و در ﻫﻤﻪ اﻓﻜﺎر و ﭼﻴﺰﻫﺎ ﻳـﻚ ﻣـﻮج ﮔﺬرﻧـﺪه دﻣـﺪﻣﻲ ﺑـﻴﺶ ﻧﻤـﻲ دﻳـﺪ. ئ ﺳﺮﺗﺎﺳـﺮ‬ ‫آﻓﺮﻳﻨﺶ ﺑﻪ ﻧﻈﺰ او ﻳﻚ ﺳﻄﺢ آرام ﺑﻮد ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﻄﺢ آﺑﻨﻤﺎی ﺧﻮدش ﻛـﻪ ﺑـﺎد ﺑـﻲ ﻣـﻮﻗﻌﻲ روی آن‬ ‫وزﻳﺪه ﺑﻮد و ﭼﻴﻦ و ﺷﻜﻨﺠﻬﺎی واﻗﻌﻲ روی آن اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد.و زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺑـﺎد آرام ﻣـﻲ ﮔﺮﻓـﺖ،‬ ‫دوﺑﺎره ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺘﻲ ﻫﺎ ﺑﻪ اﺻﻞ ﺧﻮدﺷﺎن ﺑﻪ ﻧﻴﺮواﻧﻪ،در ﻧﻴﺴﺘﻲ ﺟﺎودان ﻏﻮﻃﻪ ور ﻣﻲ ﺷﺪﻧﺪ. زﻧـﺪﮔﻲ،‬ ‫ﻣﺮگ،ﺧﻮﺷﻲ و ﻧﺎﺧﻮﺷﻲ،ﻫﻤﻪ اﻳﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﻣﻮج دﻣﺪﻣﻲ،ﺑﻚ ﻣﻮﻫﻮم ﮔﺬرﻧﺪه و ﭘﻞ ﮔﺬرﮔﺎﻫﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ در‬ ‫ﻧﻴﺴﺘﻲ ﻧﻴﺮواﻧﻪ ﻣﻤﺰوج ﻣﻲ ﺷﺪ.ﻳﻚ وزش ﺑﺎد ﺑﻮد ﻛﻪ از روی ﻫﻮا و ﻫﻮس روی ﺳـﻄﺢ آب ﮔﺬﺷـﺘﻪ‬ ‫ﺑﻮد.زﻧﺪﮔﻲ ﺑﻨﻈﺮش ﻣﺴﺨﺮه ﻏﻢ اﻧﮕﻴﺰی ﺑﻮد و او داروی ﻏﻢ را ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ در ﻛـﺸﺘﻦ ﻣﻴـﻞ و ﺧـﻮاﻫﺶ‬ ‫ﻣﻲ داﻧﺴﺖ ﺑﻠﻜﻪ اﻳﻦ اﻧﺪوه را در ﺟﺎم ﻫﺎی ﺑﺎده ﻓﺮو ﻣﻲ ﻧﺸﺎﻧﺪ.و ﻟﻲ در ﻋﻴﻦ ﺣﺎل ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﻣﻴـﻞ‬ ‫و ﻋﻼﻗﻪ ﺑﺰﻧﺪﮔﻲ را در ﺧﻮدش ﺑﻜﺸﺪ.ﭼﻮن ﺑﺮ ﻃﺒﻖ ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﺑﻮدا ﻫﻤﻴﻦ ﻣﻴﻞ و رﻏﺒﺖ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺣﻠﻮل و‬ ‫ﻧﺸﺌﺎت روح را روی زﻣﻴﻦ اداﻣﻪ ﻣﻲ داد و ﻫﺮ ﻛﺲ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ اﻳﻦ ﻣﻴﻞ را ﺑﻜـﺸﺪ در ﻧﻴـﺴﺘی و‬ ‫ﻋﺪم ﻣﻲ رﻓﺖ،و اﻳﻦ ﺧﻮدش ﺳﻌﺎدت اﺑﺪی ﺑﻮد.
‫ﺑﻨﻈﺮ روزﺑﻬﺎن ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﻮدا ﻫﻢ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﻮج او را ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻣﻲ ﻛـﺮد.ﭼـﻮن ﻟﺒﺨﻨـﺪ او ﻣﺎﻧﻨـﺪ ﻳـﻚ ﻣـﻮج‬ ‫ﮔﺬرﻧﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ روی ﺻﻮرﺗﺶ ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد. ﻣﺪﺗﻬﺎ ﻛﻪ روزﺑﻬﺎن ﻛﻮﺷﺶ ﻣﻲ ﻛﺮد ﺗﺎ ﺣﺎﻟـﺖ ﺑـﻮدا‬ ‫را ﺑﺨﻮدش ﺑﮕﻴﺮد، و ﻫﺮ ﺷﺐ ﻛﺎرش ﻫﻤﻴﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﺗﻘﻠﻴـﺪ ﻟﺒﺨﻨـﺪ او را ﻣـﻲ ﻛـﺮد. ﻟﺒﺨﻨـﺪ ﺗـﻮ دار،‬ ‫ﻳﺸﺎش و ﻏﻤﻨﺎك و ﺑﺰرﮔﻤﻨﺶ. او ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﻘﻠﻴﺪ اﻳﻦ ﻟﺒﺨﻨﺪ را ﺑﻜﻨﺪ و ﺣﺎﻟﺖ ﺳﻌﺎدت ﺑﻮدا را در‬ ‫ﺧﻮدش ﺣﺲ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ. وﻟﻲ ﭼﻮن اﻣﺸﺐ ﻣﻴﻞ ﺷﻬﻮت ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﮔﻠﭽﻬﺮ در ﺧﻮدش ﺣﺲ ﻛﺮد،اﻳﻦ ﺑﻮد‬ ‫ﻛﻪ ﮔﺮدی در ﺟﺎم ﺷﺮاب رﻳﺨﺖ و ﻧﻮﺷﻴﺪ و ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺑﻮدا ﺧﻴﺮه ﺷﺪ . آﻳﺎ اﻳـﻦ داروی ﻣـﺮگ ﻳـﺎ‬ ‫داروی ﺧﻮاب ﺑﻮد.‬ ‫ﭘﻴﺶ از اﻳﻨﻜﻪ ﻧﻘﺸﻪ روزﺑﻬﺎن اﺟﺮا ﺑﺸﻮد،در ﻫﻤﺎن ﺷﺐ ﻛﻪ 31 ﺻﻔﺮ 781 ﺑﻮد ﭼﺎﭘﺎر ﺧﻠﻴﻔﻪ و ﺣﻜـﻢ‬ ‫ﻗﺘﻞ ﻋﺎم ﻫﻤﻪ ﺑﺮﻣﻜﻴﺎن را دادﻧﺪ.در اﻳﻦ ﺷﺐ ﻫﺰار و دوﻳﺴﺖ ﻧﻔﺮ زن و ﺑﭽﻪ و ﻛـﺴﺎن و ﺑـﺴﺘﮕﺎن و‬ ‫ﻏﻼﻣﺎن ﻃﺮﻓﺪاران ﺑﺮﻣﻜﻴﺎن را ﻗﺘﻞ ﻋﺎم ﻛﺮدﻧﺪ.‬ ‫ﻓﺮداﻳﺶ ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ ﻋﺮب در آﻫﻨﻴﻦ ﻛﻮﺷﻚ ﺧﺎﻣﻮﺷﻲ را ﺷﻜـﺴﺘﻨﺪ و وارد ﺷـﺪﻧﺪ،ﻗﻨﺪﻳﻞ‬ ‫ﻫﻞ ﺧﺎﻣﻮش ﺷﺪه ﺑﻮد،ﺗﻨﻬﺎ آﺗﺶ از دﻫﺎﻧﻪ ﺑﺨﻮر دان زﺑﺎﻧﻪ ﻣﻲ ﻛﺸﻴﺪ و ﺑﻄﺮز ﺗﺮﺳﻨﺎﻛﻲ ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺑﻮدا‬ ‫را ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺗﻤﺴﺨﺮ آﻣﻴﺰش روﺷﻦ ﻛﺮده ﺑﻮد. روزﺑﻬﺎن روی دﺷﻚ ﭼﻬﺎر زاﻧﻮ ﻳﻠﻪ داده ﺑـﻮد و ﺳـﺮ‬ ‫ﺟﺎﻳﺶ ﺧﺸﻚ ﺷﺪه ﺑﻮد. ﭘﻬﻠﻮی او ﺳﺎزی ﺷﺒﻴﻪ ﺗﺎر و ﻛﻮزه ﺷﺮاب ﺑﻮد و در دﺳﺖ ﭼﭗ او ﻛﺎﻏـﺬی‬ ‫ﻣﭽﺎﻟﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد،ﻳﻜﻲ از ﻋﺮب ﻫﺎ ﺟﻠﻮ رﻓﺖ ﻛﺎﻏﺬ را دﺳﺘﺶ ﺑﻴﺮون آورد. ﻣﻬـﺮ ﻓـﻀﻞ ﭘـﺴﺮ ﻳﺤﻴـﻲ‬ ‫ﺑﺮﻣﻜﻲ روی آن ﺑﻮد و روی آن ﺣﻜﻢ ﻗﺘﻞ ﻋﺎم ﻋﺮب ﻫـﺎ و اﺳـﺘﻘﻼل ﺧﺮاﺳـﺎن ﻧﻮﺷـﺘﻪ ﺷـﺪه ﺑـﻮد.‬ ‫ﺻﻮرت روزﺑﻬﺎن ﺧﻢ و در ﻣﻨﻌﻜﺲ ﺷﺪه ﺑﻮد، ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺶ ﺑـﺎ روﺷـﻨﺎﺋﻲ ﻛﺒـﻮد و ﺑـﻲ ﺣﺮﻛـﺖ ﻣـﻲ‬ ‫درﺧﺸﻴﺪ و ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺗﻤﺴﺨﺮ آﻣﻴﺰ،ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻓﻠﺴﻔﻲ ﺑﻮدا را روی ﻟﺒﻬﺎﻳﺶ ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد. اﻳﻦ ﻟﺒﺨﺘـﺪ ﻛـﻪ‬ ‫در اﻣﻮاج آب ﻣﻨﻌﻜﺲ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺗﺮﺳﻨﺎك ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ آﻣﺪ. ﻣﺜﻞ اﻳﻨﻜﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﮕﻮﻳﺪ:‬ «اﻳﻨﻬﻢ ﻳﻚ ﻣﻮج ﺑﻴﺶ ﻧﻴﺴﺖ،اﻳﻨﻬﻢ ﻳﻚ ﻣﻮج ﻣﺴﺨﺮه آﻣﻴﺰ و ﮔﺬرﻧﺪه اﺳـﺖ.ﻣﺜـﻞ ﻣـﻮج آب،ﻣﺜـﻞ‬ ‫ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﻮدا.» ‫و اﻳﻦ ﭘﻴﺸﺎﻣﺪﻫﺎ ﺑﻪ ﻧﻈﺰش دﻣﺪﻣﻲ و ﮔﺬرﻧﺪه ﺑﻮد و ﻣﺮگ ﻫﻢ آﺧﺮﻳﻦ درﺟﻪ ﻣﺴﺨﺮه و آﺧﺮﻳﻦ ﻣﻮج‬ ‫ﺑﻪ ﺷﻤﺎر ﻣﻲ آﻣﺪ!